Het sprookjeshuwelijk

Wij zijn Ray (30) en Sascha (24). Wij zijn in veel opzichten de grootste tegenpolen ooit, maar hebben toch ontzettende lol met elkaar. Onze bruiloft wordt speciaal, vooral omdat het de onze is. Maar ook omdat we allebei iets hebben van 'we trouwen maar één keer, dus dan doen we het goed!' Kortom, 6 augustus 2010 wordt in elk geval een dag om nooit te vergeten!!

Sprookjeshuwelijk

Een droomhuwelijk, een prinsessenhuwelijk! Trouwen met een knappe prins, rijden in de mooiste koets, de grootste en mooiste jurk die je je maar kan bedenken (denk aan Assepoester, Belle, Doornroosje of elke andere Disney prinses). Zo zag mijn sprookjeshuwelijk eruit toen ik nog klein was en megafan van Disney tekenfilms.

Ondertussen zijn mijn eisen flink bijgesteld! Een koets hoeft niet meer... veel te cliché. Die grote Assepoesterjurk is ingeruild voor een iets minder pompeus kleed. De prins op het witte paard is een stoere brandweerman in een grote rode vrachtwagen geworden. (die eis is trouwens met zeer veel plezier bijgesteld!) Het grote bruidsboeket is geslonken naar een polscorsage.

Ik die dacht heel traditioneel te zijn, blijkt toch niet zo gehecht aan de regeltjes der traditie. Hoewel... de nacht voor de bruiloft slaap ik wel bij mijn moeder. Ik wil opgehaald worden door mijn prins (nee, brandweerman) en alle monden doen openvallen terwijl ik van de trap afkom. Dan wil ik in een mooie oldtimer naar mijn vader gereden worden, waar de mooiste brunchtafel klaar staat. Ondertussen wil ik samen met manlief op de foto met mijn paarden, schapen, honden en de rest van de beestenboel die op mijn vaders ‘boerderij' leven.

Vervolgens weer in die mooie oldtimer naar het gemeentehuis. Van daaruit naar de kerk. Want voor de kerk trouwen is pas echt trouwen! Natuurlijk weet ik ook wel dat een burgerlijk huwelijk meer waard is dan een kerkelijk huwelijk vandaag de dag. Maar in mijn hoofd is een bruiloft pas compleet als je ook voor de kerk bent getrouwd! Dus ik wil samen met papa door het gangpad lopen met alle blikken op ons gericht. Ik wil een mooie dienst met veel liedjes, lachen, anekdotes, mooie toespraken.

Uiteraard wil ik de kerk uitlopen en buiten een grote massa mensen zien die rijst of confetti gooien of bellen blazen (ik heb nog niet uitgezocht wat nou precies wel en niet mag hier). Vervolgens in colonne richting de Martinushoeve voor een lekker diner en een knalfeest!

Hmm, klinkt toch wel heel traditioneel... vooruit, toch een sprookjeshuwelijk. Maar dan zonder kroontje.