Een feestlocatie zoeken is geen feest!

Wij zijn Simon (40) en Yvonne (41) en hebben elkaar ontmoet via een datingsite. Onze liefde bezegelen wij op 24 juni 2011. Simon heeft Yvonne via het programma van Wendy van Dijk "MILLION DOLLAR WEDDING" ten huwelijk gevraagd. Volgens de jury kende wij elkaar tekort en zagen we alles door een roze bril. Helaas ging dat dus niet door.

Een feestlocatie zoeken is geen feest!

Hiervoor hebben we het internet afgestruind, brochures aangevraagd en tenslotte een afspraak gemaakt bij een vooralsnog leuke feestlocatie.
De foto's in de brochure zagen er heel mooi uit dus met goede moed op pad. Bij binnenkomst zat de eigenaar op zijn horloge te kijken en kregen we de indruk dat we vaart moesten maken. We kregen eerst een rondleiding. We begonnen bij het café gedeelte en hij vond dat als we 's middags aan zouden komen we eerst daar konden gaan zitten met onze gasten. Dat leek ons wel wat het zag er knus en gezellig uit.
Op naar de volgende zaal de Tuinzaal. Zag er modern uit en niet onze smaak wel zat er een hele mooie tuin bij een vijver en bruggetjes.

Toen op naar de grote zaal mijn mond viel open geweldig wat een zaal. Boven in zat allemaal glas in lood en hier zag ik ons al staan in het midden van de zaal. Alles zag er zo mooi uit en een gigantische dansvloer.

We gingen zitten om het één en ander door te nemen en de moed zonk ons al snel in de schoenen. In de brochure stond dat je af kon wijken van de arrangementen. Nou niet dus... Bij het goedkoopste arrangement zat zoveel wat we allemaal niet wilde, waarop we vroegen of dat weg kon. Ja hoor zegt de eigenaar, maar maakt voor de prijs niks uit want er gaat niks van af. Dat is vreemd!?! Pff, toch nog maar even proberen vriendelijk te blijven.

Volgende vraag: mogen er 's avonds stukjes opgevoerd worden en zijn er problemen als er bijvoorbeeld ergens mee gestrooid zou worden? Hé, dat was nou eens geen probleem... maar toen hij hoorde dat er waarschijnlijk een carnavals vereniging zou komen begon zijn gezicht al te betrekken. Oh, dit gaat het echt niet worden... ik merkte aan Simon al dat hij liever opstapte.
Vervolgens ging de eigenaar een kopie maken van alles wat opgeschreven was, ondertussen waren we allebei stil en keken elkaar aan... onze blikken zeiden genoeg!

Na 10 minuten komt de eigenaar terug en vertelde dat hij er nog eens over nagedacht. Vervolgens vult hij zijn verhaal aan met de strekking dat hij liever het café gedeelte aan ons zou verhuren. "Nou dacht het niet" zei ik nog "die dansvloer is veel te klein je kan daar niet eens fatsoenlijk een polonaise lopen". Ach, zegt hij nog, dat zie je verkeerd hoor het is best een aardig dansvloertje, we gaan dadelijk nog wel eens kijken zei hij. Terwijl we erheen liepen kwam het hoge woord eruit... De eigenaar gaf aan dat hij liever de zaal verhuurd aan een grotere groep! Voltreffer...

Laat het café ook maar zitten, hij hoefde geen moeite meer te doen voor ons. We zijn met opgeheven hoofd weg gelopen. Eenmaal buiten stoom afblazen.

Op naar de volgende locatie en hopen dat het ons daar beter af gaat...